Dag 7

Dag Lieve allemaal,

Vandaag mijn laatste ‘dag’ verslag, hierna zullen het weekverslagen worden!

Zaterdag ochtend hebben we onze vast taxi Dikke Bryan gebeld met de vraag of hij ons naar de centrale markt wilde brengen. Onderweg heb ik veel met hem gekletst en kwam hij tot de conclusie dat hij blanken mensen toch niet zo leuk vindt. Vroeger mocht hij namelijk op zeeschildpadden jagen en kon hij hun eieren nog eten. Nu waren er van die blanken mensen die ervoor gezorgd hebben dat dat niet meer mag. Ik heb hem maar even verteld over het uitsterven van verschillende diersoorten, maar hij vond dat niet opwegen tegen de lekkere smaak van die schildpadeitjes.

Met de voorbereidingsdagen werd ons strikt afgeraden om over de politieke toestand hier in Suriname te praten. Bryan begon er zelf over en hij heeft uitgelegd hoe het vroeger geregeld was en wat er nu allemaal veranderd is, erg interessant! Zo gingen we van schildpad jagen naar een gesprek over de politiek. Grappig hoe dat hier zo snel kan veranderen!

Uiteindelijk bracht hij ons naar de centrale markt en hebben we onze ogen uitgekeken. Er waren veel kruiden, groenten en sierraden te vinden op de markt. Er lagen ook een soort van witte kalk eieren. Toen we vroegen waarvoor je die kan gebruiken, werd er geantwoord met ‘Voor alles’. Daar werden we ook geen klap wijzer van dus hebben we vooral veel rondgekeken. Op de markt heb ik een enkelbandje, cassave chips en cassave brood gekocht. Die chips smaakt gewoon naar naturel, maar dat brood is echt niet te eten. Gevalletje ‘je kan er een ruit mee ingooien’.

Hierna zijn we nog even langs wat winkels gelopen. We waren al een stuk aan het lopen en waren in de buurt van onze stageschool dus zijn we daar maar even langs gelopen. Er werd ons verteld dat deze school één van de mooiste schoolgebouwen heeft van Paramaribo, dus verwachtten wij er aardig wat van. Op de foto is te zien hoe ‘mijn’ gebouw eruit ziet, dit is namelijk het kleutergebouw.

We hebben nog een lekkere burger bij Zusenzo naar binnen geschoven en zijn ons toen klaar gaan maken voor het feest: Sensation SU. Het was een huisfeest met onbeperkt eten en drinken in een villa, echt een prachtige locatie. Alleen wat te groot voor het aantal mensen wat er was. Zo was er een vlonder over het water, een buitenbar en een grote danszaal. Uiteindelijk is het buiten afgezet zodat niemand meer de vlonder op kon en is de dansvloer gehalveerd zodat het wat meer ging leven. Om een uur of 1 hebben wij de taxi gepakt en zijn we naar Tequila gegaan voor nog wat drankjes.

De volgende ochtend stonden wij braaf om 10 uur bij fort Zeelandia, voor de gratis rondleiding die daar elke zondagochtend gegeven wordt. Hier waren natuurlijk nog meer Nederlanders op afgekomen, want ja het is natuurlijk gratis. Toen wij de deur door gingen met de groep mensen die er al stonden kwam er een vrouw naar ons toe dat de rondleiding vandaag niet doorging omdat het de dag van de Revolutie was. Daar stonden we dan met ons goede gedrag!

We zijn maar terug naar huis gefietst en hebben wat spelletjes gedaan. Hierna zijn we met een groepje naar de onafhankelijkheidsplein gegaan om te kijken wat er te doen was vandaag, de dag van de revolutie. Dit viel vies tegen, de kransen waren al opgehangen en er was geen kip (en dat is zeldzaam hier in SU 😉) te zien!

Toen voelden we ons verplicht om nog lekker even op het terras te zitten en wat lekker brood te bestellen. We hebben een lekker soepje met het huis mee gegeten en hebben een lekker rustig avondje gehad. Wel hebben we het volkslied van Suriname nog even geoefend, want die moet er dinsdag wel inzitten. In het Nederlands gaat nog wel, maar in het Sranan is het een uitdaging!

Eerste couplet:

God zij met ons Suriname
Hij verheff' ons heerlijk land
Hoe wij hier ook samen kwamen
Aan zijn grond zijn wij verpand
Werkend houden w'in gedachten
recht en waarheid maken vrij
Al wat goed is te betrachten
Dat geeft aan ons land waardij

Tweede couplet:

Opo kondreman oen opo!
Sranangron e kari oen.
Wans ope tata komopo
Wi moe seti kondre boen.
Stré de f'stré, wi no sa frede.
Gado de wi fesiman.
Eri libi te na dede
Wi sa feti gi Sranan.

Vanaf nu zal ik iedere zondag een weekverslag publiceren waardoor mijn avonturen te volgen blijven!